fbpx

FLOHIO – ლონდონური რეპის ენერგია „თბილისის ჰიპ-ჰოპ ფესტივალის” სცენაზე


გააზიარე სტატია

ავტორი: ჯაბა შავიშვილი

FLOHIO-ს ჩანაწერის პირველად მოსმენისას ორი რამ გრჩება გონებაში: ბითი, რომელიც ჰიპ-ჰოპისთვის მოულოდნელად ცივი, მეტალური და ელექტრონულია და ხმა, რომელიც მას არათუ არ ემორჩილება, არამედ ორმაგ ტემპში ეჯიბრება. ბოლო ათწლეულის განმავლობაში ბრიტანული მუსიკალური პრესა ამ ხმისთვის ეტიკეტის მიწებებას უშედეგოდ ცდილობდა: გრაიმი, დრილი, UK რეპი, ექსპერიმენტული ელექტრონიკა… FLOHIO თითოეულ მათგანს მშვიდად და უკომპრომისოდ უარყოფს. გრაიმს თავისი მკაცრი, კანონიკური ჩარჩო აქვს; მან ეს კანონიკა ბავშვობიდან ზედმიწევნით იცის, თუმცა ვიწრო საზღვრებში დარჩენა არასდროს უცდია. მისი ენა ბევრად უფრო თავისუფლად მანევრირებს ბერლინურ ტექნოს, ინდუსტრიალს, IDM-სა და ამერიკული თრეფის დამრტყმელ ლოგიკას შორის.

ფუნმი ოჰიოსუმა ლაგოსში დაიბადა. ცხრა წლის იყო, როდესაც მისი ოჯახი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ლონდონში, ბერმონდსიში გადასახლდა მუშათა კლასის უბანში, რომელიც მდინარე ტემზასა და სამხრეთ ლონდონის საცხოვრებელ კორპუსებს შორის არის მოქცეული. ბრიტანულ რეპს ის საკულტო სატელევიზიო არხ Channel U-ს მეშვეობით ეცნობოდა, სადაც 2000-იანი წლების გრაიმის პირველი ტალღის კლიპები შეუჩერებლად გადიოდა. ამავდროულად, ყურსასმენებში Eve-სა და Lil Wayne-ის სამხრეთული, ტექნიკური ფლოუ ისმოდა, ოთახში კი PlayStation-ზე Final Fantasy-სა და Super Mario-ს 8-ბიიანი საუნდტრეკები ირეოდა. სწორედ ეს სინთეზი ლაგოსის შინაგანი პულსი, ბერმონდსის ქუჩების ენერგია ვიდეოთამაშების სინთეზატორები და ამერიკული ჰიპ-ჰოპის ტექნიკური მონუმენტურობა იქცა მისი სტილის მთავარ ქვაკუთხედად.

სანამ მუსიკალურ სცენაზე გამოჩნდებოდა, FLOHIO გრაფიკულ დიზაინზე მუშაობდა და ეს გამოცდილება მისთვის შემთხვევითი ეპიზოდი არ ყოფილა. ის დღემდე თავად განაგებს საკუთარ ვიზუალურ ენას: მუსიკალურ ვიდეოებს, ყდების გაფორმებას თუ სასცენო განათებას. ის არ არის არტისტი, რომლის იმიჯსაც რომელიმე მსხვილი ლეიბლის მარკეტინგული გუნდი აფორმებს; FLOHIO საკუთარ სამყაროს სრული ავტონომიით, Do-It-Yourself ეთიკით აშენებს.

მისი ხელწერა საბოლოოდ მაშინ გამოიკვეთა, როცა ბითების ძებნა ჰიპ-ჰოპის ტრადიციული წრეების მიღმა, ანდერგრაუნდ ელექტრონული მუსიკის სიღრმეებში დაიწყო. 2016 წელს გამოვიდა სადებიუტო EP „Nowhere Near“ და ტრეკი „Bands“ ლონდონურ პროდიუსერულ დუეტ God Colony-სთან ერთად. ეს იყო რეპი, რომელიც უფრო ინდუსტრიულ ტექნოსთან იდგა, ვიდრე კლასიკურ ბუმ-ბაპთან, რაც ბრიტანულმა პრესამ მყისიერად შენიშნა. 2018 წელს გამოცემულმა სინგლებმა „Watchout“-მა და „10 More Rounds“-მა, მოგვიანებით კი მინიალბომმა „Wild Yout“ აჩვენა შემსრულებელი, რომელსაც შეეძლო ოთახში ჟანგბადი წამებში გადაეწვა. იმავე წელს Clams Casino-სთან და ბრიტანელ მულტიინსტრუმენტალისტ Cadenza-სთან თანამშრომლობამ („Pounce“) მისი სახელი გლობალურ რუკაზე მონიშნა. შემთხვევითი არ ყოფილა არც ბერლინური ტექნოდუეტის, Modeselektor-ის არჩევანი: მუსიკოსებმა, რომლებიც ტომ იორკთან მუშაობენ, სინგლზე „Wealth“ სწორედ FLOHIO მიიწვიეს და ამით საცეკვაო ელექტრონიკასა და ქუჩის რეპს შორის არსებული ბოლო ბარიერებიც წაშალეს.

2020 წლის მიქსტეიპი „No Panic No Pain“, რომელიც ძირითადად Cadenza-სთან ერთად ჩაიწერა, პანდემიური იზოლაციის პირმშო აღმოჩნდა უფრო ინტროსპექციული და თავშეკავებული, მაგრამ შინაგანად ისეთივე დაძაბული. ხოლო 2022 წლის ალბომმა „Out of Heart“ მისი შემოქმედებითი პალიტრა სრულად გახსნა. აქ FLOHIO ბავშვობის იმ ოთახს დაუბრუნდა: კომპოზიციებში „SPF“, „Cuddy Buddy“ და „Grace“ მანამდე უჩვეულო მელოდიურობა, ემოციური სინაზე და დაუცველობა გამოჩნდა. მან ცხადყო, რომ აგრესიული, ფიზიკური შეტევა მისი ერთადერთი ენა არ არის; ეს იყო მუსიკოსის სიმწიფე, რომელმაც ფორმატი ისე გააფართოვა, რომ საკუთარი ბირთვი არ დაუკარგავს. შემდგომმა სინგლებმა „Make It Bang“-მა და „8 Billion Realities“-მა ეს გზა კიდევ უფრო გაამყარა და საკლუბო ფესვებს ახალი ძალით დაუკავშირა.

FLOHIO-ს კონტექსტში განსაკუთრებით საინტერესოა მისი კავშირი თბილისთან: ის აქ პირველად არ ჩამოდის. ჯერ კიდევ 2021 წელს მან ქალაქში თითქმის შეუმჩნეველი მცირე კონცერტი გამართა. თბილისის საკლუბო სცენა, რომელიც მძიმე, უკომპრომისო ტექნოკულტურაზეა აღზრდილი, მისი ჟღერადობისთვის იდეალური ბუნებრივი გარემოა. ის არის ის იშვიათი არტისტი, რომლის ენერგიასაც თანაბარი ჟინით მიიღებს როგორც ელექტრონული მუსიკის აუდიტორია, ისე ჰიპ-ჰოპის წრეები.

სცენაზე ის ზედმეტი დეკორაციების გარეშე გამოდის: მხოლოდ თვითონ და DJ რადიკალური მინიმალიზმი და მაქსიმალური ფიზიკური წნევა. ცოცხლად მისი შესრულება ჩანაწერზე გაცილებით სწრაფი, ხისტი და მძაფრია; ეს არ არის ალბომის მექანიკური გამეორება, ეს არის რიტუალი, სადაც ყოველი ტაქტი დარბაზში პირდაპირ ფიზიკურ იმპულსად ითარგმნება.

სწორედ ამიტომ, Tbilisi Hip-Hop Festival-ზე Factory Tbilisi-ს ინდუსტრიულ სივრცეში FLOHIO-ს გამოჩენა უნიკალურ კულტურულ დიალოგს ქმნის. ერთ საღამოს ერთმანეთს ორი გლობალური პოლუსი შეხვდება: ერთი მხრივ,  ბრუკლინის კლასიკური conscious სკოლა Talib Kweli-ს სახით, სადაც სიტყვა და ტრადიციული ჯაზურ-სოულ ბუმ-ბაპი უპირველესია, და მეორე მხრივ, სამხრეთ ლონდონის ფუტურისტული ხმა, რომლისთვისაც სიტყვა და მძიმე ელექტრონული ბითი ერთიანი, განუყოფელი ენერგიაა. ეს არის ჰიპ-ჰოპის განსხვავებული განზომილებები ერთ სცენაზე ხმაური, სიჩქარე და უკომპრომისო ეთიკა, რომელიც ქალაქს გულგრილს ვერ დატოვებს.

არტისტის ენერგეტიკისა და ინდუსტრიული ბითების სასცენო დინამიკის შესაგრძნობად იხილეთ:

ეს ვიდეო სრულყოფილად ასახავს ტექსტში განხილულ უხეშ ბრიტანულ ესთეტიკას, ორმაგ ტემპსა და იმ დაუმუშავებელ სასცენო ძალას, რომლითაც FLOHIO-მ გლობალური ანდერგრაუნდის ყურადღება მიიპყრო.

ბილეთები შეიძინეთ: TKT.GE-ზე ან Biletebi.Ge-ზე.


მიიღე ყოველდღიური განახლებები!
სიახლეების მისაღებად მოგვწერეთ თქვენი ელ.ფოსტა.