მწერალი კოლეტი აღნიშნავდა თავის ქალიშვილზე დაკვირვებისას: „ის დუმს, როცა კერავს... და ის ფიქრობს“. სწორედ ეს ფიქრი გახდა საფუძველი იმ დიდი გარდაქმნისა, რომელიც მე-20 საუკუნის დასაწყისიდან დაიწყო
ალბათ მოკლე შინაარსი ასეთი იქნებოდა: ბოლომდე ქაქში ჩაფლული სისტემა, როგორ აუშვებს ხოლმე ღამღამობით თავის სალაფავით დანაყრებულ, დაგეშილ ქოფაკებს და მიუსევს ქუჩაში მდგარ ახალგაზრდებს.
თითქოს კარგი მკითხველისთვისაა გაზაფხული - ყველაზე კარგი დრო იმისთვის, რომ, როგორც გურამ დოჩანაშვილი იტყოდა, „შეყვარებულებს შორის საძილე ტომარაში იწვე და სულაც არ იყო ზედმეტი...“ სტატიაში რამდენიმე წიგნზე მოგიყვებით, საგაზაფხულოდ რომ გამოდგება...