ლიტერატურა

იბეროამერიკული ლიტერატურული ფესტივალის სტუმარი, ცნობილი ესპანელი მწერალი ნიკოლას მელინი, საქართველოში მიმდინარე მოვლენებს, ავტორების წინააღმდეგ მიმართულ დევნასა და თავისუფლებისთვის ბრძოლას ვრცელი და ემოციური წერილით გამოეხმაურა. 

“დღეს ჩვენ ვდგავართ რეპრესიული თუ ფილისტერული, ცრუ და ხარბი ძალების გაერთიანების, ამ ახალი „სულის ინჟინრების“ წინაშე, რომლებიც ჩვენს ყურადღებას იპყრობენ და ჩვენს ცნობიერებას აცარიელებენ, რათა ჩვენი ლოცვები არა მოყვასს ან ჩვენვე შინაგან სამყაროს, არამედ დაუნდობელ კერპებს მიემართებოდეს.” - აურელიო მახორი

იბერო-ამერიკული ლიტერატურული ფესტივალის მეორე დღეს გოეთეს ინსტიტუტმა მწერლებს, მთარგმნელებსა და ლიტერატურის მოყვარულებს კიდევ ერთხელ უმასპინძლა.

„ვკვდები, მაგრამ ჯერ კიდევ ბევრი მაქვს სათქმელი. ყოველთვის მშვიდად ვიყავი საკუთარ თავთან. წყნარად და მშვიდად. მაგრამ უეცრად ყველაფერი თავდაყირა დადგა.“ - ასე იწყებს ბოლანიო რომანს. მწერალმა არ აირჩია კვდომა, მან მისით განპირობებული რეალურად გაუცნობიერებელი საფრთხე აღწერა.

წიგნების განსახილველად შევხვდებით არდის ლაუნჯში, 2 მაისს.

„არდის“ წიგნები ნენე კვინიკაძისგან - თქვენი ლიტერატურული თავგადასავლებისთვის

თითქოს კარგი მკითხველისთვისაა გაზაფხული - ყველაზე კარგი დრო იმისთვის, რომ, როგორც გურამ დოჩანაშვილი იტყოდა, „შეყვარებულებს შორის საძილე ტომარაში იწვე და სულაც არ იყო ზედმეტი...“  სტატიაში რამდენიმე წიგნზე მოგიყვებით, საგაზაფხულოდ რომ გამოდგება...

3  მარტს, დედის დღეს, გავიხსენოთ რამდენიმე პერსონაჟი ქართული ლიტერატურიდან

26 თებერვალი ფრანგული ლიტერატურული კალენდრისთვის სიმბოლური თარიღია. 1802 წელს ბეზანსონში დიდი რომანტიკოსი მწერალი ვიქტორ ჰიუგო დაიბადა.

ჯერალდ გრაფს მიაჩნდა, რომ პოსტმოდერნიზმი რომანტიზმისა და მოდერნიზმის პათოსთან განხეთქილება კი არ არის, არამედ ლოგიკური კულმინაციაა ადრეული მიმდინარეობების პათოსისა. სწორედ ამ კულმინაციის არეკვლისა და ილუსტრირების მცდელობაა ხორხე ლუის ბორხესის მოთხრობების კრებული „ქვიშის წიგნი“.

1876 წლის 12 იანვარს სან-ფრანცისკოში დაიბადა ჯონ გრიფიტ ჩეინი, ჩვენთვის ნაცნობი, როგორც ჯეკ ლონდონი.

სარა კეინი მეოცე საუკუნის 90-იანი წლების ყველაზე პროვოკაციული დრამატურგია, მისი შემოქმედება სიყვარულის, ტანჯვისა და სასოწარკვეთის ბნელ შრეებზე გვიამბობს. სწორედ  ყოველივე ამის ნაწილია მინიმალისტური, სტილური თვალსაზრისით კონტექსტიდან ამოგლეჯილი პიესა „წყურვილი“.