26 ოქტომბრიდან 27 იანვრის ჩათვლით ვენა, ალბერტინას მუზეუმი, ნიკო ფიროსმანის გამოფენას მასპინძლობს, რომელიც მუზეუმის პირველ სართულზე, სამ დარბაზშია წარმოდგენილი
ტადაო ანდო იაპონელი თვითნასწავლი არქიტექტორია, რომლის ნიმუშებიც ე.წ. „კრიტიკული რეგიონალიზმის“ ნაწილადაა მიჩნეული. ეს არქიტექტურული მიმდინარეობა ადგილობრივ და გლობალურ არქიტექტურას შორის მედიაციას ცდილობს
ჯერ კიდევ რენესანსის პერიოდში დანტე ალიგიერის ლიტერატურულმა შედევრმა „ღვთაებრივმა კომედიამ“ გააჩინა სურვილი რუკაზე გადაეტანათ ჯოჯოხეთი, ვიზუალურად გადმოეცათ მისი მასშტაბები, ფორმები და სტრუქტურა.
ერთ-ერთი მასშტაბური პროექტი, რომელიც ნინა სანაძემ ავსტრალიაში ჯული შილსთან ერთად განახორციელა, ქუჩის ანტიტერორისტულ ბეტონის ბლოკებზე ცნობილი ტექსტების გადატანა იყო
აი, ისევ წარმოიდგინეთ. ადამიანი ხართ, ჩვეულებრივი ადამიანი და მიდიხართ მუზეუმში. გაინტერესებთ, კიდევ რა ჯანდაბა მოიფიქრა ამ გიჟმა ქალმა. მან კი გადაწყვიტა გვაჩუქოს წამიერი შეგრძნება, რომ ჩვენი უბადრუკი ცხოვრება შეიძლება არტი იყოს
მის ნამუშევრებში ისეთი უმნიშვნელო დეტალებიცაა გათვალისწინებული, როგორებიცაა, მაგალითად, კედლებზე დატანილი გრაფიტი, გაფენილი სარეცხი და სხვა შეუმჩნეველი ელემენტები
ჯაზის კლასიკური ფოტოგრაფიაც სწორედ ჯაზისავე ოქროს ხანაში - 40-60-იან წლებში ჩაისახა. ფოტოგრაფებმა მომავალ თაობებს ლეგენდარული არტისტების ხასიათი შემოუნახეს, და ამავე დროს, გადმოსცეს ეპოქის სულისკვეთებაც