იმ რჩევებს შორის, რომელიც ოდესმე წამიკითხავს, ყველაზე სასიამოვნო იყო მონაკვეთი პატი სმიტის წიგნიდან “მაიმუნის წელიწადი”, რომელშიც ავტორი ოცნებისა და რეალობის ზღვარზე იმყოფება და აღწერს, როგორია მისი მეთოდი ძილის მოსაგვრელად
ფოტოგრაფი რარინდრა პრაკარსა ჯაკარტაში ცხოვრობს და ინდონეზიის სოფლებში მცხოვრები ადამიანების ყოველდღიურობას აღბეჭდავს. განსაკუთრებული ტექნიკის გამო მის თითოეულ ფოტოს მხატვრული ფილმის სცენებს ადარებენ.
ნახეთ ყველაზე მხიარული ილუსტრაციები შუა საუკუნეების მანუსკრიპტებიდან, სადაც ხალხს კლავენ, მაგრამ მომაკვდავები ამით სიამოვნებასაც კი იღებენ და სიკვდილს ღიმილით ეგებებიან.
ამერიკის შეერთებულ შტატებში მრავალი მოქმედი კანონი უცნაური, სასაცილო და მოძველებულია. მათი აბსურდულობა კი ამერიკელმა ფოტოგრაფმა ილივია ლოკერმა ფოტოპროექტის სახით წარმოადგინა.
სინამდვილის ასახვასა და გაპრიალებაზე უარის თქმა ფილმის ერთ-ერთი ძლიერი მხარეა, მაშინ როცა იმის საშიშროებაა, რომ სცენები, რომლებსაც მძაფრი ემოციის გამოწვევა შეუძლია, პათეტიკური გახდეს. ლევან აკინი კი დოზირებული ირონიით უღიმის მაყურებელს
“რატომ არის სიყვარული ყველაზე მდიდარი ადამიანურ განცდებს შორის და ტკბილი ტვირთი მათთვის, ვინც მას ზიდავს? იმიტომ, რომ ჩვენ ვხდებით ის, რაც გვიყვარს და ამით ვინარჩუნებთ საკუთარ თავსაც”